Çoooook uzun zamandır birşeyler yazmıyordum. Bunun birçok sebebi var. En başında bilgisayarımın kaza sonucu sesini yitirmesi ve dűzeltilmek için çaba gõsterilmemesi var ama olsun artïk hayallerimin telefonu var elimde. HTC TATTOO burdan yazabiloyor olmak guzel birşey. Bu yazıyıda onunla yazıyorum ki ne mutlu bana:)
uzunca bir süreden beridir sıkılmaktaydım bugün bir nebze olsun doğayla buluşmamın da katkısı olduğunu düşünerek içimi bir huzur, bir mutluluk kapladı.
sabahın köründe girilen üDs, üzerine yapılan mangal sefası. yorgun argın da olunca arkadaşlarla içilen 1-2 kadeh içki, hoş sohbet, yenen kokoreçler ve üzerine içilen damla sakızlı kahve.(bir de bakılan filli fal var ki sormayın gitsin)
günü yaşatan herkese teşekkürler… vizeler öncesi güzel moral oldu bana…
tee 3 şubatta yazmışım en son birşeyler buraya… şöyle blogumun geçmişine dönüp baktığım zaman nedense bu şubat mart ayarlında hep bir durulma yaşamışım yazı yazmak konusunda. kıştan hiç haz etmem belki de bu yüzdendir, kim bilir?
peki bu yaklaşık 1.5 aylık dönemde neler oldu? kimler geldi kimler geçti? aslında pek birşey olduğu da söylenemez. koüsat için yoğun bir eğitim döneminden çıktık. o eğitim döneminin koşuşturmacaları arasında bir de baktım ki vizelere gelmişiz. muhtemelen yine bok gibi geçicek. buna eminim çünkü artık birçok şeyden sıkılmış durumdayım. rutine bağlanmış saçma salak bir şehirde, saçma sapan bir hayat yaşıyorum. belki de bu yazıyı okuyacak olan birçok insan için de hayat böyledir, bana gereksiz yere kendini koyuveriyorsun, hayatın düzeni bu diyebilir. ama ben diyemiyorum. önüme bir takvim koyuyorum ve bakıyorum şu anda en çok bulunmak istediğim yere en erken temmuz ayının ortalarında gidebiliyorum…
gerçi öyle bir hayatım var ki birşey başıma geldiği zaman üst üste gelmeye devam ediyor. bir gün içinde önce elektrik çarpmaya yeltendi, sonra utanmadı çıkmaz sokakta araba çarptı bitmedi akşamına mesut insanı sigarasını numanın beni üzerine itmesinden sonra cebime düşürdü küçük bir panik ile cebim yandı, bindiğim metrobüs sorun çıkardı derken garip garip günler yaşadım bu aralar.
en son kaş gezisi yaptık eğitim gezisi dedik, yeni insanları götürdük dalış sporuyla tanıştırdık. uzun zamandır kolay kolay dalamıyorum. insanlara her ne kadar kulaklarımda sorun olduğunu söylesem de artık sanırsam inanmıyorlar. en kısa zamanda kulaklarım ile ilgili bir rapor alıp boynuma asıcam.
uzun zamandır yazıların yanında müzik de paylaşıyordum fakat bu yazının sonunda çeşitli sebeplerden dolayı duyamadığım müziği koyma gereği duymuyorum.
gün gelir belki işitme ve konuşma yetimi tekrardan geri kazanırım.
can sıkıntısı bazen işte yapçak bişey bulamıyorum böyle şeylerle uğraşıyorum. ama bir hedef koyarak max 5-10dk da hazırlanacak birşey tıpkı aşağıdaki gibi daha uzun değil.
erkmen diyor ki: sakal onlar 
berk diyor ki: gıdı kısmına biraz daha özen 
erkmen diyor ki: evet sana teşkkür ediyorum. beni anlatan bir cümle olduğu için…
